Klej introligatorski

9 produktów

Klej introligatorski w ofercie Netuno

Klej do pracy z papierem, tekturą i oprawą, dostępny w opakowaniach od jednego do dwudziestu kilogramów. To klej do zastosowań produkcyjnych i warsztatowych, nie do codziennych prac biurowych.

Różnica względem kleju biurowego nie dotyczy wyłącznie wielkości opakowania. Klej introligatorski ma inną konsystencję, dłuższy czas otwarty i pozwala pokryć duże powierzchnie równomierną warstwą, czego sztyft ani tubka nie zapewniają.

Do czego służy klej introligatorski?

Podstawowe zastosowania to prace, w których papier albo tektura łączą się na całej powierzchni albo wzdłuż grzbietu.

● oprawa bloków i zeszytów, klejenie grzbietu
● kaszerowanie, czyli naklejanie papieru na tekturę przy produkcji okładek, teczek i pudełek
● sklejanie warstw tektury przy wzmacnianiu konstrukcji
● produkcja pudełek, etui i opakowań jednostkowych
● oklejanie i wykańczanie elementów papierniczych w pracy rzemieślniczej
● naprawy opraw przy renowacji książek i albumów

Jaką wielkość opakowania wybrać?

Klej introligatorski gęstnieje po otwarciu i traci właściwości przy kontakcie z powietrzem. Wielkość opakowania dobierasz do rzeczywistego zużycia w cyklu kilku miesięcy, nie do ceny jednostkowej.

Jak to przeliczyć

Zacznij od oszacowania powierzchni klejonej w miesiącu i tempa zużycia przy Twoim sposobie nakładania. Nakładanie pędzlem zużywa więcej niż wałkiem, a wałek więcej niż szpachelka.

Przy pracy okazjonalnej, kilka projektów w miesiącu, mniejsze opakowanie jest rozsądniejsze. Większe wyschnie, zanim je zużyjesz, a oszczędność na cenie jednostkowej zniknie przy pierwszym wyrzuconym wiadrze.

Przy produkcji ciągłej opakowania wielokilogramowe ograniczają liczbę zamówień i przestojów. Przy pracy codziennej klej nie zdąży się zestarzeć.

Jeśli zaczynasz i nie znasz jeszcze swojego zużycia, weź najmniejsze opakowanie. Po pierwszym miesiącu będziesz wiedzieć, ile schodzi.

Jak pracować z klejem introligatorskim?

Przygotowanie

Materiały i pomieszczenie powinny mieć temperaturę pokojową. Klej nakładany na zimną tekturę gorzej się rozprowadza i wolniej wiąże.

Papier i tektura muszą być suche i odpylone. Pył z cięcia działa jak warstwa rozdzielająca i jest najczęstszą przyczyną odspojeń na krawędziach.

Przed pracą na nowym materiale zrób próbę na odpadzie. Papiery powlekane, metalizowane i o zamkniętej powierzchni zachowują się inaczej niż niepowlekane.

Nakładanie

Nakładaj warstwę cienką i równomierną. Gruba warstwa nie wzmacnia połączenia, tylko wydłuża schnięcie, zwiększa ilość wilgoci w papierze i powoduje falowanie.

Pracuj od środka na zewnątrz, żeby wypchnąć powietrze spod warstwy. Bąble zamknięte w środku zostają w gotowym elemencie na stałe i widać je pod światło.

Przy kaszerowaniu nakładaj klej na tekturę, nie na papier. Tektura jest sztywniejsza i mniej reaguje na wilgoć, więc arkusz papieru trafia na gotową warstwę i nie zdąży napęcznieć.

Dociskanie i schnięcie

Dociskaj całą powierzchnię równomiernie, wałkiem albo przez czysty arkusz makulatury. Docisk tylko po krawędziach zostawia środek odstający.

Element zostaw pod obciążeniem do pełnego wyschnięcia, płasko, między dwiema sztywnymi płytami. Papier dosycha wtedy w pozycji wymuszonej i zostaje prosty.

Nie przyspieszaj schnięcia suszarką ani grzejnikiem. Gwałtowne odparowanie wilgoci z jednej strony skręca arkusz nieodwracalnie.

Po pracy

Narzędzia myj bezpośrednio po zakończeniu pracy. Zaschnięty klej introligatorski usuwa się znacznie trudniej niż świeży, a z pędzla często w ogóle.

Opakowanie zamykaj szczelnie po każdym użyciu. Nie przelewaj kleju z powrotem z naczynia roboczego do opakowania głównego, bo zanieczyszczenia przyspieszają psucie się całej partii.

Jak uniknąć falowania przy kaszerowaniu?

Falowanie to najczęstszy problem przy łączeniu papieru z tekturą i wynika z tego, że papier pęcznieje wzdłuż włókien po nasiąknięciu wilgocią z kleju, a po wyschnięciu kurczy się nierównomiernie.

Zwróć uwagę na kierunek włókien. Przy kaszerowaniu dwustronnym włókna papieru po obu stronach powinny biec w tym samym kierunku, inaczej element wygnie się w łuk.

Przy oklejaniu jednostronnym naklej na odwrocie arkusz kompensacyjny o zbliżonej gramaturze. Napięcia po obu stronach się wtedy równoważą.

Im cieńsza warstwa kleju, tym mniejsze falowanie. To główny powód, dla którego nadmiar kleju szkodzi.

Czego klej introligatorski nie zastąpi

● nie nadaje się do szybkich prac biurowych, do nich służy klej w sztyfcie
● nie klei folii, laminatu ani materiałów syntetycznych, połączenie puszcza po wyschnięciu
● nie sprawdza się na papierze powlekanym o wysokim połysku bez wcześniejszej próby
● nie jest przeznaczony do elementów narażonych na stały kontakt z wilgocią
● nie zastąpi szycia ani klejenia mechanicznego przy oprawach przeznaczonych do intensywnego użytkowania

Jak przechowywać klej introligatorski?

● trzymaj w temperaturze pokojowej, w pomieszczeniu bez dużych wahań temperatury
● nie dopuszczaj do zamarznięcia, zamrożenie zmienia strukturę nieodwracalnie
● zamykaj opakowanie szczelnie po każdym użyciu
● przechowuj z dala od bezpośredniego nasłonecznienia
● sprawdzaj konsystencję przed pracą, klej zgrudkowany albo rozwarstwiony nie nadaje się do precyzyjnych prac

Typowe błędy

● za gruba warstwa kleju, w nadziei na mocniejsze połączenie
● pominięcie próby na nowym papierze, zwłaszcza powlekanym
● klejenie na zapylonej powierzchni bezpośrednio po cięciu
● docisk tylko po obwodzie przy dużych formatach
● składowanie elementu przed wyschnięciem, połączenie przesuwa się i zostaje krzywe
● zakup dużego opakowania przy sporadycznej pracy

Produkty uzupełniające

Do prac biurowych i szybkiego klejenia papieru sprawdź klej biurowy w sztyfcie i w tubie. Przy łączeniu bez wilgoci, tam gdzie papier nie może zafalować, sięgnij po taśmy dwustronne.

Materiały do pracy introligatorskiej znajdziesz w kategoriach tektury i kartony, papier ozdobny oraz papier kartonowy.

Ładowanie